موز در مقایسه با قرص پتاسیم

پتاسیم برای عملکرد اعصاب و عضلات و حفظ سلامت فشار خون ضروری است. به گفته دانشگاه ایالتی کلرادو، بسیاری از آمریکایی‌ها به اندازه كافی از این ماده معدنی مهم برخوردار نیستند. این مشکل با مصرف زیاد سدیم معمولی در ایالات‌متحده ترکیب می‌شود که باعث افزایش بیشتر نیاز به پتاسیم می‌شود.پتاسیم به بدن شما کمک می‌کند تا از سدیم اضافی خلاص شوید و تعادل مناسب آب در بدن حفظ شود. به هر حال دریافت پتاسیم مورد نیاز از مواد غذایی بهتر از مکمل‌ها می‌باشد.

تأمین پتاسیم

یک موز متوسط حدود ۴۲۲ میلی‌گرم پتاسیم یا ۱۲ درصد از ارزش روزانه پتاسیم را دارد.

برای به دست آوردن ارزش کل پتاسیم باید بیش از هشت موز بخورید. قرص‌های پتاسیم مصرف دوزهای بالاتر پتاسیم را آسان‌تر می‌کند، به همین دلیل هنگام مصرف این مکمل‌ها می‌تواند خطر سمیت پتاسیم وجود داشته باشد.با این حال، مکمل‌های بدون نسخه پتاسیم، تنها حاوی ۳ درصد از ارزش روزانه پتاسیم در هر قرص است که برابر با ۹۹ میلی‌گرم یا ۲٫۵ میلی‌اکی‌والان است، که خطر مصرف بیش از حد آن را محدود می‌کند. از طرف دیگر قرص‌های تجویز شده می‌توانند سطح بسیار بالایی از پتاسیم داشته باشند.

رایج‌ترین مکمل‌های پتاسیم دارای ۸ یا ۱۰ میلی‌اکی‌والان پتاسیم در هر قرص است.

ارائه سایر مواد مغذی ضروری

قرص های پتاسیم فقط پتاسیم را تأمین می‌کنند، اما موزها انواع مختلفی از مواد مغذی دیگر را نیز فراهم می‌کنند. هر موز متوسط حاوی ۱۲ درصد از ارزش روزانه فیبر، ۱۷ درصد DV برای ویتامین C، ۲۲ درصد DV برای ویتامین B-6 و ۱۶ درصد DV برای منگنز است. فیبر می‌تواند به کاهش خطر ابتلا به یبوست، کلسترول بالا و بیماری‌های قلبی کمک کند، و ویتامین C و منگنز هم به عنوان آنتی‌اکسیدان عمل می‌کنند تا از آسیب سلول در برابر رادیکال‌های آزاد جلوگیری کنند. ویتامین B-6 برای تشکیل گلبول‌های قرمز و عملکرد مناسب ایمنی بدن ضروری است.

اثرات نامطلوب بالقوه

به احتمال زیاد موز عوارض جانبی ندارد.

با این حال، مکمل‌های پتاسیم می‌تواند عوارض جانبی مانند تهوع، اسهال، سوزش معده، کند شدن ضربان قلب، ضعف عضلات و ضربان قلب غیر طبیعی ایجاد کند. اگر کلیه‌های شما به درستی کار نکنند، مصرف زیاد پتاسیم از مکمل‌ها می‌تواند منجر به مرگ ناگهانی شود. مصرف مکمل‌های پتاسیم توصیه نمی‌شود مگر اینکه تحت نظر پزشک باشید.

تعامل بالقوه

قرص‌های پتاسیم ممکن است با سایر داروها از جمله مهار‌کننده‌های ACE، NSAID‌ها، مسدود کننده‌های گیرنده آنژیوتانسین، بتا بلاکرها، سیکلوسپورین، هپارین و آنتی بیوتیکی که معمولاً Bactrim یا Septra نامیده می‌شود، در تعامل باشد. این داروها می‌توانند خطر بالا رفتن سطح پتاسیم خون را بالا ببرند، و وضعیتی به نام هایپرکالمی ایجاد کنند. این مکمل‌ها همچنین ممکن است در هنگام مصرف دیگوکسین خطر عوارض جانبی خطرناک را افزایش دهند، که برای درمان نارسایی قلبی و ضربان قلب غیر طبیعی استفاده می‌شود.

منابع
  • Health-Alicious-Ness.com: Nutrition Facts Comparison Tool
  • Colorado State University Extension: Potassium and the Diet
  • University of Maryland Medical Center: Potassium
  • Linus Pauling Institute: Potassium

The post موز در مقایسه با قرص پتاسیم appeared first on پیشگامان شیمی.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *