بنزوئیل پراکسید

بنزوئیل پراکسید ( BPO یا BzO2) یک دارو و ترکیب شیمیایی صنعتی است.

به عنوان دارو، برای درمان آکنه‌های خفیف تا متوسط ​​استفاده می‌شود.

در موارد شدیدتر، ممکن است از سایر درمان‌ها استفاده شود. برخی نسخه‌ها با آنتی بیوتیک هایی مانند کلیندامایسین مخلوط می‌شوند. سایر کاربردها شامل آرد سفید کننده، سفید کردن مو، سفید کردن دندان‌ها و سفید کردن پارچه است. همچنین در صنایع پلاستیک کاربرد دارد.

عوارض جانبی بنزوئیل پراکسید شامل تحریک پوست، خشکی یا لایه برداری است. استفاده از بنزوئیل پراکسید در دوران بارداری از امنیت نامشخصی برخوردار است. بنزوئیل پراکسید در خانواده مواد شیمیایی پراکسید است. هنگامی که برای درمان آکنه استفاده می‌شود، با از بین بردن باکتری‌ها کار می‌کند.

بنزوئیل پراکسید برای اولین بار در سال ۱۹۰۵ ساخته شد و در دهه ۱۹۳۰ وارد پزشکی شد. این دارو در فهرست داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی، که ایمن‌ترین و موثرترین داروهای مورد نیاز در یک سیستم بهداشتی است.

اثرات جانبی استفاده از بنزوئیل پراکسید

تاثیر آن بر روی پوست ممکن است منجر به قرمزی، سوزش و تورم شود. این عارضه وابسته به دوز آن است. حساسیت پوست به طور معمول پس از چند هفته استفاده مداوم برطرف می‌شود. از هر ۵۰۰ نفر یک نفر حساسیت به بنزوئیل پراکسید را تجربه می کند و حدود یک سوم از افراد فوتوتوکسیک را در برابر UVB تجربه می کنند.

بنزوئیل پراکسید می تواند پارچه را سفید کند.

ضد التهاب

برخی شواهد نشان می‌دهد که بنزوئیل پراکسید دارای اثرات ضد التهابی است. بنزوئیل پراکسید در غلظت‌های میکرومولار از انتشار نوتروفیل‌ها جلوگیری می‌کند.

شیمی بنزوئیل پراکسید

بنزوئیل پراکسید شامل دو گروه بنزوئیل است که توسط یک پیوند پراکسید به هم متصل شده‌اند. دارای فرمول ساختاری (C6H5CO)2O2 است. از لحاظ کاربردی و مقیاس تولید آن یکی از مهمترین پراکسیدهای آلی است.

بنزوئیل پراکسید اولین پراکسید آلی تهیه شده توسط سنتز برنامه ریزی شده بود. این ماده با استفاده از بنزوئیل کلرید با پراکسید باریم تهیه شد، واکنشی که احتمالاً معادله آن به صورت زیر می‌باشد:

۲ C6H5C(O)Cl + BaO2 → (C6H5CO)2O2 + BaCl2

بنزوئیل پراکسید معمولاً با واکنش پراکسید هیدروژن با بنزوئیل کلرید تهیه می‌شود.

۲ C6H5COCl + H2O2 + ۲ NaOH → (C6H5CO)2O2 + ۲ NaCl + 2 H2O

پیوند اکسیژن – اکسیژن در پراکسیدها ضعیف است. بنابراین، بنزوئیل پراکسید به آسانی تحت همولیز (شکافت متقارن)، رادیکال های آزاد تشکیل می‌دهد:

(C6H5CO)2O2 → ۲ C6H5CO•۲

نماد • نشان می‌دهد که محصولات رادیکال هستند؛ یعنی آنها حداقل دارای یک الکترون غیر جفت شده هستند.

چنین گونه هایی بسیار واکنش پذیر هستند. همولیز معمولاً در اثر حرارت دادن ایجاد می‌شود. نیمه عمر بنزوئیل پراکسید در دمای ۹۲ درجه سانتی گراد یک ساعت است. نیمه عمر آن در دمای ۱۳۱ درجه سانتیگراد، یک دقیقه است.

منابع

https://link.springer.com/article/10.2165%2F11632500-000000000-00000

https://books.google.com/books?id=e4_S46UcI2AC&pg=PT404#v=onepage&q&f=false

https://en.wikipedia.org/wiki/Benzoyl_peroxide

The post بنزوئیل پراکسید appeared first on پیشگامان شیمی.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *